اِنَّ اللهَ یَأمُرُ بِالعَدلِ وَ الاِحسانِ



اِنَّ اللهَ یَأمُرُ بِالعَدلِ وَ الاِحسانِ را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

آیه 90 سوره نحل

إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِیتاءِ ذی الْقُرْبی‌ وَ یَنْهی‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ وَ الْبَغْیِ یَعِظُکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ «90»

همانا خداوند (مردم را) به عدل و احسان و دادن (حق) خویشاوندان، فرمان می‌دهد و از کارهای زشت و ناپسند و تجاوز، نهی می‌فرماید او شما را موعظه می‌کند باشد که متذکّر شوید.

نکته ها

این آیه منشور جهانی اسلام است که امام باقر علیه السلام آنرا در خطبه‌های نماز جمعه می‌خواندند. و به گفته فیض کاشانی در تفسیر صافی؛ اگر در قرآن همین یک آیه بود، کافی بود که بگوییم: قرآن، «تبیان کل شی» است، اوامر و نواهی این آیه در همه ادیان بوده و هرگز نسخ نشده است.

ولیدبن‌مغیره، چنان جذب این آیه شد که گفت: شیرینی، زیبایی، محتوای آن، چنان است که نمی‌تواند کلام بشر باشد. «1» و عثمان بن مظعون می‌گوید با شنیدن این آیه، اسلام به عمق جانم نفوذ کرد و به دلم نشست.

«عدل» درباره چیزی است که تساوی آن با بصیرت درک شود و «عدل» در مورد چیزی است که تساوی آن با حسّ درک شود. «عدل» مساوات در جزاء است ولی «احسان» زیاد کردن پاداش است. «2»

«عَدل» دوری از افراط و تفریط است که هم در عقاید مطرح است و هم در رفتار شخصی و جامعه و سفارش این آیه هم به فرد است و هم به حکومت‌ها.

«عَدل» در نظام آفرینش، رمز پایداری آن است. «بالعدل قامت السماوات و الارض» و در نظام تشریع سرلوحه‌ی دعوت همه انبیاست. «احسان» کلمه‌ی مبارکی است که شامل خدمات مالی، فکری، فرهنگی، عاطفی، می‌شود.

و «فحشا» به گناهی گفته می‌شود که بزرگ و رسوا باشد و «منکر» به کاری گویند

«1». تفسیر کبیر.

«2». مفردات راغب.

جلد 4 - صفحه 571

که عقل وفطرت و شرع آن را انکار کند.

به گفته تفسیر فی ظلال، هرگاه طاغوت‌ها با تبلیغات فاسد، زشتی گناه را در دیده‌ی مردم اندک و حسّاسیّت مردم را نسبت به گناه کم کنند، ملاک معروف و منکر، شرع خواهد بود.

پیام ها

1- آیا خداوندی که انسان‌ها را به عدل و احسان دعوت می‌کند، می‌شود که خود عادل نباشد! «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ»

2- عدل واحسان در کنار هم جاذبه دارد، وگرنه مقرّرات خشک، دلها را التیام نمی‌دهد. «یَأْمُرُ بالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ» (عدل، مقدار واجب واحسان، مقدار مستحبّ است)

3- اوّلین آمر به معروف وناهی از منکر، خود خداوندست. إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ ... وَ یَنْهی‌

4- در احسان، رسیدگی به بستگان و صله‌رحم اولویّت دارد. «الْإِحْسانِ وَ إِیتاءِ ذی الْقُرْبی‌»

5- امر به معروف، بر نهی از منکر مقدّم است و عدل، بر احسان. یَأْمُرُ بالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ‌ ... وَ یَنْهی‌

6- امر به معروف و نهی از منکر باید در فضای صفا و محبّت و در قالب موعظه و خیرخواهی باشد. یَأْمُرُ ... یَنْهی‌ ... یَعِظُکُمْ‌

7- آمرین به معروف نباید از مردم انتظار پذیرش صددرصد داشته باشند. «لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ»

8- مردم فطرتاً به عدل واحسان گرایش دارند واز فحشا ومنکر متنفرّند، لیکن وسوسه‌ها و غرایز موجب غفلت او می‌باشند که باید با تذکّر آنان را متذکّر نمود. «لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ»

9- در نهی از منکر باید ابتدا گناهان رسوا را جلوگیری کرد، همان گونه که در امر به معروف باید ابتدا به واجبات سفارش کرد. یَأْمُرُ بالْعَدْلِ‌ ... یَنْهی‌ عَنِ الْفَحْشاءِ

10- سفارش به عدل و نهی از فحشا، سنّت ابدی خداوند است. یَأْمُرُ ... یَنْهی‌ ...

جلد 4 - صفحه 572

یَعِظُکُمْ‌ (فعل مضارع نشانه استمرار است)

منبع مطلب : wiki.ahlolbait.com

مدیر محترم سایت wiki.ahlolbait.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

آیه 90 سوره نحل - قرآن کریم

89) و یاد کن روزی را که در میان هر امّتی گواهی از خودشان برمی انگیزیم تا بر کارهای آنان گواهی دهد، و تو را ـ ای پیامبر ـ شاهد می آوریم تا به منزلت والای آن گواهان شهادت دهی، این در حالی است که ما قرآن را که بیانگر هر چیز و هدایت و رحمت و مژده ای برای تسلیم شدگان در برابر حق بود بر تو نازل کردیم تا بر ستم ستمگران و اسلام تسلیم شدگان گواه باشی.

90) خداوند به شما فرمان می دهد تا برای پدید آمدن جامعه ای صالح، با مردم به عدل و داد رفتار کنید و به آنان نیکی کنید و حق خویشاوند را به او بپردازید، و شما را از کار زشت و ناپسند و از ظلم و سرکشی باز می دارد. خدا به شما پند می دهد، باشد که دریابید نیکبختی شما در به کار بستن این اندرزهاست.

91) و چون با خدا پیمان بستید به پیمان خود وفا کنید و سوگندهای خود را پس از استوار کردن آنها مشکنید، در حالی که خدا را در وفا کردن به پیمان ها بر خود ضامن قرار داده اید، به یقین خدا می داند که شما چه می کنید.

92) و در سوگندهای خود مانند آن زن نباشید که بافته اش را پس از آن که محکم می کرد از هم می گسست و رشته رشته می کرد. سوگندهای خود را دستاویز خدعه در میان خویش قرار می دهید تا به این وسیله گروهی مال و ثروت بیشتری از گروه مقابل به دست آورد. جز این نیست که خدا شما را بدین وسیله می آزماید و قطعاً روز قیامت آنچه را که در آن اختلاف می کردید آشکار می سازد و باطل گرایان و هدایت یافتگان را مشخص می کند.

93) اگر خدا می خواست شما را امّتی یگانه قرار می داد و همه را به راه راست می برد، ولی چنین نخواسته است، از این رو کسانی را که راه مخالفت را در پیش گیرند به مشیت خود به گمراهی می کشاند و کسانی را که راه فطرت را دنبال کنند به خواست خود هدایت می کند، و قطعاً شما از کارهایی که انجام داده اید بازپرسی خواهید شد.

منبع مطلب : www.tadabbor.org

مدیر محترم سایت www.tadabbor.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

جواب کاربران در نظرات پایین سایت

مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب