خطر عفونت در کدام قسمت گوش بیشتر است



خطر عفونت در کدام قسمت گوش بیشتر است را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

همه چیز درباره عفونت گوش

عفونت گوش یکی از شایع‌ترین نوع عفونت‌ها است که به دو صورت عفونت گوش میانی و التهاب خارجی خود را نشان می‌دهد. عفونت گوش در میان کودکان به مراتب بیشتر از بزرگسالان است و شاید کامل نبودن سیستم ایمنی بدن، دلیل اصلی شایع بودن این عفونت در میان کودکان باشد.

بجز عوامل ویروسی و باکتریایی، علایم شایع دیگری نیز باعث ایجاد التهاب در گوش میانی و خارجی می‌شود که همراه با راههای پیشگیری و درمان، در ادامه مطلب به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.

عفونت گوش خارجی


عفونت گوش خارجی نوعی التهاب در گوش خارجی است و بدلیل شایع بودن در میان شناگران، گوش شناگران خوانده می‌شود. علت اصلی این نوع التهاب دردناک، باقی ماندن آب در گوش و در نتیجه فراهم شدن محیط مناسب برای رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها است. از دیگر علل آن می‌توان به خاراندن و ملتهب کردن مجرای شنوایی با گوش پاک‌کن، استفاده زیاد از مواد شیمیایی مانند رنگ مو و اسپری، وجود زخم و یا ضایعات پوستی نیز اشاره کرد.

عفونت گوش میانی


مهمترین علت بروز عفونت گوش میانی، اختلال در عملکرد شیپور استاش است. شیپور استاش کانالی است که گوش میانی را به حلق متصل می‌کند. کار اصلی این کانال متعادل کردن فشار هوا و مایعات است. عوامل بسیاری باعث ایجاد اختلال در عملکرد شیپور استاش می‌شوند. از جمله سرماخوردگی، آنفولانزا و آلرژی که می‌توانند باعث تحریک و متورم شدن این کانال شده و در نتیجه عفونت گوش را به همراه داشته باشند.

مایع گوش


یکی دیگر از عوامل مختل کننده شیپور استاش، مایع گوش است. اگر شیپور استاش ملتهب شده و مسدود شود، مایع گوش در گوش میانی جمع می‌شود و زمینه مناسبی برای رشد باکتری و قارچ‌ها فراهم می‌شود. در این حالت علاوه بر عفونت، فرد دچار گرفتگی گوش و مشکلات شنوایی می‌شود. پزشک معالج، با دمیدن هوا در پرده گوش ارتعاش ایجاد می‌کند. اگر ارتعاش ایجاد شده در حد معمول نباشد، به معنی انباشته شدن مایع گوش خواهد بود.

لوزه‌ها



لوزه‌ها نیز می‌توانند مشکلاتی برای شیپور استاش فراهم کنند. برخی اوقات لوزه‌ها متورم می‌شوند و به شیپور استاش که رابط گوش میانی و گلو است، فشار وارد می‌کنند. فشار وارده باعث عفونت شده که در نهایت منجر به برداشتن لوزه‌ها و جراحی لوزه خواهد شد.

پاره شدن پرده گوش



اگر هوا و یا مایعات، بیش از حد به پرده گوش فشار آورد ممکن است باعث پاره شدن پرده گوش شود. در این حالت مایع زرد،‌ قهوه‌ای و یا سفید رنگی از گوش بیرون می‌آید. این حالت بنظر ترسناک می‌آید، اما در بهترین حالت، هوا و مایعات از سوراخ ایجاد شده، از گوش خارج شده و پس از چند هفته پرده گوش خودبه‌خود بهبود می‌یابد.

تشخیص عفونت گوش



تنها راه تشخیص عفونت گوش مراجعه به پزشک است. پزشک متخصص توسط دستگاه کوچکی بنام اتوسکوپ، که دارای چراغ قوه و لنز بزرگنمایی است، مجرای شنوایی را بررسی می‌کند. همانطور که در تصویر مشاهده می‌کنید، پرده گوش سالم، تمیز و به رنگ خاکستری مایل به صورتی است. در حالیکه عفونت، پرده گوش را ملتهب و قرمز رنگ می‌کند.

‌مراقبت در منزل


در حالیکه سیستم ایمنی بدن در حال مبارزه با عفونت است، شما می‌توانید با انجام کارهای ساده، بهبودی خود را تسریع بخشید. علاوه بر استفاده از داروهای تجویز شده در ساعت مشخص، کمپرس آب گرم، نخاراندن گوش با گوش پاک‌کن و جلوگیری از رفتن آب در گوش، می‌تواند کمک زیادی به تسریع مراحل درمان و بهبود عفونت کند.

آلرژی


مانند سرماخوردگی، آلرژی نیز می‌تواند باعث تحریک شیپور استاش و عفونت گوش میانی شود. با شناسایی نوع آلرژی و انجام واکسیناسیون، می‌توان از بروز عفونت گوش جلوگیری کرد.

علائم عفونت گوش در نوزادان



نوزادان با کشیدن و یا مالیدن گوش خود می‌توانند به ما بفهمانند که گوش درد هستند. بدخلق شدن، نخوابیدن، ‌گریه‌کردن، کشیدن لاله گوش و مشکل در بلع نیز از دیگر علائم عفونت و درد گوش در نوزادان است.

خود درمانی با آنتی‌بیوتیک‌ها



عفونت‌ خفیف گوش معمولا خود به خود خوب می‌شود، پس تعجب نکنید اگر پزشک معالجتان دارویی را برایتان تجویز نکرد. استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها نیز تاثیر چندانی در بهبودی این عفونت ندارند، زیرا باکتری‌ها به سرعت راه مبارزه با داروهای رایج را فرامی‌گیرند. همچنین ممکن است علت عفونت ایجاد شده ویروس باشد، در حالیکه آنتی‌بیوتیک‌ها فقط تاثیر دارویی بر باکتری‌ها دارند. بهترین گزینه مراجعه به پزشک متخصص است. پس سرخود به مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها روی نیاورید.

عوارض عفونت گوش



عفونت گوش بصورت حاد و دوره‌ای، می‌تواند به پرده گوش آسیب برساند و مشکلات شنوایی، گفتاری و مننژیت را به‌ همراه داشته باشد. پس نباید مراجعه به پزشک، مصرف به موقع داروهای تجویزشده توسط او و انجام تست شنوایی را فراموش کرد.

درمان



پزشکان برای عفونت‌هایی که دائما ایجاد شده و بهبود کامل پیدا نمی‌کنند، لوله کوچکی در پرده گوش کار می‌گذارند. تونل ایجاد شده علاوه بر به حداقل رساندن فشار و درد، به مایع گوش اجازه خارج شدن از گوش میانی داده و مانع بازگشت دوباره آن می‌شود. لوله‌ها معمولا برای ۸ تا ۱۸ ماه در گوش کار گذاشته می‌شوند.

‌راههای پیشگیری


مهمترین علت عفونت گوش میانی، سرماخوردگی است. از این رو بهترین راه، پیشگیری از سرماخوردگی است. واکسیناسیون، دوری از استشمام دود سیگار و در کودکان تغذیه با شیر مادر و مرتب شستن دست‌ها از دیگر موارد موثر در پیشگیری از انواع عفونت‌ها است.

منبع: سالم زی

منبع مطلب : www.asriran.com

مدیر محترم سایت www.asriran.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

عفونت های گوش میانی و به دنبال راه چاره‌ای برای آن

 گوش میانی یکی از بخش های مهم گوش است که با بخش های مختلف بینی و حلق در ارتباط است. گوش میانی وظیفه مهم و اصلی جمع اوری اصوات را بر عهده دارد که به گوش داخلی مجموعه اصوات را انتقال می دهد. اگر این بخش به عفونت و بیماری الوده شود باید مراقبت های ویژه را به عمل اورد چرا که ممکن است اثرات جبران ناپذیری را در بر داشته باشد. عفونت گوش میانی بیشتر در کودکان و در فصول زمستان و بهار اتفاق می افتد.

انواع عفونت های گوش میانی:

دو نوع عفونت گوش میانی وجود دارد:

اوتیت حاد (AOM)   عفونت گوش میانی (OME)

اوتیت حاد

این نوع عفونت گوش به سرعت اتفاق می افتد و با تورم و قرمزی در پشت گوش و در اطراف گوش  همراه است. تب، درد گوش و ضعف شنوائی اغلب به علت مایع و  یا مخاطی گیرنده در گوش میانی است.

عفونت گوش میانی  

گوش میانی شامل استخوان های کوچک به اندازه دانه های برنج بوده که هیچ گاه رشد نمی کنند و از ابتدای تولد در همان اندازه خواهند ماند. گوش میانی بخشی از گوش داخلی است و وظیفه ان انتقال اطلاعات  به گوش داخلی است که این کار را با استخوان های کوچکی که نام برده شد، انجام می دهد.

اما گاهی این بخش از گوش دچار اختلالاتی نظیر عفونت های باکتریایی و یا ویرورسی می شود و عملکرد ان را مختل می کنند. خوب است بدانید که عامل اصلی در عفونت گوش میانی، اختلال در عملکرد شیپور استاش است که این بخش وظایفی چون،  محافظت گوش از میکروب ها، باکتری ها و انواع ویروس ها و همچین تخلیه ترشحات گوش میانی را بر عهده دارد که وقتی نقص در ان ایجاد شود، وظایف گوش میانی را هم مختل می کند.

دلایل عفونت گوش میانی:

 دلایل متعددی وجود دارد که چرا اغلب کودکان عفونت گوش میانی دارند، که در بیشتر مواقع با درد های بسیاری همراه است و از ان جا که کودک نمی تواند صحبت کند برای او و والدین بسیار عذاب اور است.

این عفونت اغلب ناشی از عفونت های  قبلی حاصله از دستگاه تنفسی است که به گوش  انتقال یافته است. هنگامی که لوله ای که گوش میانی را به حنجره متصل می کند (لوله یوساقی) مسدود می شود، مایع در پشت پرده صماخ قرار می گیردو باکتری ها اغلب در مایع رشد می کنند و باعث درد و عفونت می شوند.

علایم عفونت گوش میانی :

علائم مختلفی در ارتباط با عفونت گوش میانی وجود دارد. برخی از رایج ترین ان ها عبارتند از:

درد گوش  مشکل خواب و استراحت، ترشح مایع شفاف، زرد رنگ و یا خونریزی از گوش ، از دست دادن تعادل، مشکلات شنوایی، تهوع و استفراغ ، اسهال، کاهش اشتها و احتقان همچنین سرگیجه

تشخیص عفونت

در ابتدا پزشک شما از سابقه پزشکی فرزند شما اطمینان حاصل خواهد کرد که قبلا مشکلات دیگری داشته یا نه؟ سپس معاینه فیزیکی انجام می دهد. در طول معاینه، دکتر گوش بیرونی و پرده صماخ را با استفاده از یک وسیله نورانی به نام اتوسکوپ جهت بررسی قرمزی، تورم، چرک و مایع بررسی می کند. پزشک شما همچنین ممکن است یک آزمایش به نام tympanometry انجام دهد تا تعیین کند که آیا گوش میانی به درستی کار می کند.

برای این آزمون، یک دستگاه در داخل کانال گوش قرار می دهد، فشار را تغییر می دهد و موجب ارتعاش گوشه می شود. اقدامات مربوط به آزمون ارتعاش و تغییر ارتعاشات توسط پزشک و سپس ثبت آنها بر روی یک نمودار، کمک می کنند تا  دکتر شما نتیجه و دلیل اصلی را بگوید.

بهترین راه برای درمان عفونت

روش های متعددی برای درمان عفونت گوش میانی موجود است. پزشک به مسائلی چون سن، سلامتی و سابقه پزشکی شما و یا فرزند تان ،ان ها را مد نظر قرار می دهد. از جمله این موارد به شرح ذیل اند:

شدت عفونت و توانایی کودک شما برای تحمل آنتی بیوتیک ها

 نظر والدین و اولویت دادن به نظر ان ها

بسته به شدت عفونت،

ایبوپروفن و برخی از مسکن های دیگر هم یکی دیگر عوامل  که تنها در کاهش درد موثر هستند و پزشک اغلب تجویز میکند.

نشانه هایی که بیش از سه روز طول می کشد معمولا به این معنی است که پزشک شما آنتی بیوتیک را توصیه می کند. با این حال، آنتی بیوتیک ها عفونت را درمان نمی کنند، به خصوص اگر این عفونت ها ناشی از ویروس باشند. 

 عوارض ناشی از عفونت

عوارض ناشی از عفونت گوش بسیار نادر است اما می تواند اتفاق بیفتد. برخی از عوارض ناشی از عفونت گوش میانی عبارتند از:

عفونتی که به استخوان گوش گسترش می یابد 

عفونتی که به مایع در اطراف مغز و نخاع گسترش می یابد 

کم شنوایی دائمی

جلوگیری از عفونت

از آن جایی که همیشه پیشگیری بهتر از درمان است به چد نکته دقت کنید و سعی بر رعایت آن داشته باشید تا از عفونت گوش میانی با توجه به عوارض ان در امان باشید.راه هایی برای کاهش خطر ابتلا به عفونت گوش میانی برای شما وجود دارد:

دست های خود و دست های کودک خود را اغلب بشویید، اگر با کمک  شیشه شیر به کودک خود  شیر می دهید سعی بر آن داشته باشید که شیشه شیر را به خوبی بشویید و همیشه تمیز نگه دارید و زمانی که به یک سالگی رسیدند آن ها را از شیشه شیر بر دارید، از محیط های دودی به شدت پرهیز کنید.

حفظ ایمنی کودکان خود را همیشه در الویت های خود قرار دهید.از زمانی که آنها 1 ساله هستند، کودک خود را از پستانک بردارید.

 انجمن آمریکایی استئوپاتیک همچنین توصیه می کند که به کودک خود شیر مادر بدهید که کمک موثری به کاهش عفونت گوش میانی است.

بعد از درمان عفونت گوش میانی

طبق روند درمانی که در بالا اشاره شد. بعد از درمان و بعد از اینکه عفونت از بین رفت گاهی وجود مایع و مخاطی در گوش میانی را خواهید داشت، این عمل باعث می شود که احساس گوش کامل شود و توانایی شما جهت شنید اصواتبه حالت عادی برگردد.

برگرفته از سایت: healthline

منبع مطلب : drdr.ir

مدیر محترم سایت drdr.ir لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

علائم، علل و راه های درمان عفونت گوش میانی

علائم، علل و راه های درمان عفونت گوش میانی

منظور از عفونت گوش (که گاهی اوقات به آن اوتیت مدیا گفته می شود) وجود آلودگی در گوش میانی است: فضای پر از هوا در پشت پرده گوش که حاوی استخوان های کوچک لرزنده است. احتمال ابتلای کودکان به این بیماری بیشتر از بزرگسالان است.

از آنجا که بیشتر عفونت های گوش به مرور زمان از بین می روند، می توان با تحمل درد و مراقبت مرتب آن را درمان کرد. در موارد شدیدتر از انواع آنتی بیوتیک برای پاک کردن عفونت استفاده می شود. البته باید توجه کنید که بعضی از افراد مستعد ابتلا به عفونت های متعدد گوش هستند. این نوع عفونت های مزمن می تواند باعث بروز مشکلات شنوایی و سایر عوارض جدی شود.

علائم عفونت گوش (گوش میانی)

شروع علائم و گسترش عفونت گوش معمولاً سریع است.

1. نشانه های عفونت گوش در کودکان

علائم شایع در کودکان عبارتند از:

2. نشانه های عفونت گوش در بزرگسالان

علائم رایج در بزرگسالان شامل موارد زیر است:

عفونت گوش میانی

چه زمانی باید به پزشک متخصص گوش، حلق و بینی مراجعه کنید؟

علائم و نشانه های عفونت گوش می تواند نشان دهنده نوع بیماری باشد. به همین دلیل تشخیص دقیق و درمان سریع بسیار مهم است. در صورت بروز علائم زیر باید به پزشک مراجعه کنید:

علل عفونت گوش (گوش میانی)

عفونت گوش در اثر باکتری یا ویروس در گوش میانی ایجاد می شود. این عفونت غالباً ناشی از بیماری های دیگر مانند سرماخوردگی، آنفولانزا یا انواع حساسیت به وجود آمده که باعث احتقان و تورم معابر بینی، گلو و شیپور استاش می شود.

نقش شیپور استاش

شیپور استاش مسیر های باریکی هستند که از هر گوش میانی تا قسمت پشت گلو و پشت مسیر تنفسی بینی ادامه دارند. انتهای این لوله ها در گلو به دلایل مختلفی مرتبا باز و بسته می شوند:

متورم شدن شیپور استاش می تواند منجر به مسدود شدن و تجمع مایعات در گوش میانی بشود. این مایع احتمال آلوده شدن و عفونت گوش را افزایش می دهد.

این لوله ها در کودکان باریک و افقی تر هستند و این باعث می شود که تخلیه آنها سخت تر و احتمال گرفتگی آن ها بیشتر باشد.

نقش آدنوئیدها

آدنوئیدها دو لایه بافت کوچک در قسمت پشت بینی هستند و براساس تحقیقات انجام شده در فعالیت سیستم ایمنی بدن نقش دارند.

از آنجا که آدنوئیدها به انتهای شیپور استاش نزدیک هستند، تورم آدنوئیدها می تواند آن ها را مسدود کند که متعاقبا به عفونت گوش میانی منجر می شود. تورم و تحریک آدنوئیدها به احتمال زیاد بیشتر در عفونت گوش در کودکان نقش دارند، زیرا کودکان نسبت به بزرگسالان دارای آدنوئیدهای نسبتاً بیشتری هستند.

راه های درمان عفونت گوش

دلایل احتمالی عفونت گوش

شرایط مختلفی می تواند به عفونت گوش یا ایجاد مشکلات در گوش میانی منجر شود:

عوامل بیماری عفونت گوش (ریسک فاکتورها)

عوامل تاثیرگذار در عفونت گوش شامل موارد زیر است:

عوارض عفونت گوش (گوش میانی)

در بیشتر موارد عفونت های گوش باعث عوارض طولانی مدت نمی شوند. اما عفونت گوش مزمن یا تکرار عفونت به هر دلیل می تواند منجر به عوارض جدی شود:

پیشگیری از عفونت گوش میانی

رعایت نکات زیر می تواند خطر ابتلا به عفونت گوش را کاهش دهد:

نشانه های عفونت گوش

تشخیص عفونت گوش میانی

سعی کنید علائم بیماری را به دقت توضیح دهید تا پزشک بتواند عفونت گوش یا هر بیماری دیگر را براساس آن تشخیص دهد. یکی از بررسی های متداول، استفاده از اوتوسکوپ برای مشاهده داخل گوش، گلو و بینی است. پزشک همچنین با استفاده از استتوسکوپ (گوشی پزشکی) به نفس کشیدن فرزندتان گوش می دهد.

اوتوسکوپ پنوماتیک

اتوسکوپ پنوماتیک غالبا تنها ابزار تخصصی ای است که برای تشخیص عفونت های گوش استفاده می شود. این ابزار به پزشک متخصص گوش، حلق و بینی امکان نگاه کردن به داخل گوش و بررسی وجود مایع در پشت پرده گوش را می دهد. اوتوسکوپ پنوماتیک مقداری هوا را دربرابر پرده گوش فرستاده که این کار به طور معمول باعث حرکت پرده گوش می شود. اما اگر گوش میانی مملو از مایعات باشد هیچگونه حرکتی در پرده گوش دیده نمی شود.

تست های اضافی

در صورت تردید درباره نوع عفونت و تشخیص، عدم پاسخگویی بیمار به درمان های قبلی یا وجود مشکلات طولانی مدت و مزمن برای بیمار احتمالا مجبور به انجام آزمایش های اضافی خواهید بود.

انواع عفونت گوش (گوش میانی)

نشانه های عفونت گوش میانی

درمان عفونت گوش (گوش میانی)

بعضی از عفونت های گوش بدون درمان آنتی بیوتیکی برطرف می شوند. درمان مناسب برای فرزند شما به عوامل زیادی از جمله سن و شدت علائم بستگی دارد.

مرحله عدم اطمینان

علائم عفونت گوش معمولاً طی دو روز اول بهبود می یابد و بیشتر عفونت ها طی یک تا دو هفته به خودی خود و بدون نیاز به هیچ گونه روش درمانی از بین می روند. توصیه آکادمی اطفال آمریکا (AAP) و آکادمی پزشکان خانواده آمریکا (AAFP) در موارد زیر، ماندن در خانه و انتظار برای روشن شدن نشانه های بیماری است:

برخی شواهد نشان می دهد که درمان با آنتی بیوتیک برای برخی از کودکان مبتلا به عفونت گوش مفید است. از طرف دیگر استفاده زیاد از آنتی بیوتیک ها اغلب می تواند باعث مقاومت باکتری ها به دارو شود. در این حالت با پزشک خود در مورد مزایا و خطرات احتمالی استفاده از آنتی بیوتیک ها صحبت کنید.

تحمل درد

برای درمان یا کاهش درد ناشی از عفونت گوش، پزشک توصیه هایی را به شما می کند:

علائم عفونت گوش

درمان با آنتی بیوتیکی

بعد از یک دوره معاینه اولیه، پزشک گوش، حلق و بینی شما ممکن است در شرایط زیر درمان با آنتی بیوتیکی را تجویز کند:

کودکان کمتر از 6 ماه مبتلا به اوتیت حاد تایید شده، بدون نیاز به گذراندن زمان انتظار و معاینه اولیه با آنتی بیوتیک ها درمان می شوند.

حتی پس از بهبود علائم حتماً آنتی بیوتیک را طبق دستورالعمل استفاده کنید. عدم مصرف کامل دارو می تواند منجر به عود مجدد عفونت و مقاومت باکتری ها در برابر داروهای آنتی بیوتیکی شود. اگر به طور اتفاقی اطلاعات میزان دوز مصرفی را گم کردید حتما با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.

تخلیه کانال های گوش

در شرایط خاص، پزشک فرزند شما می تواند روشی را برای تخلیه مایعات از گوش میانی توصیه کند. اگر فرزند شما بعد از پاکسازی عفونت (عفونت اوتیت همراه با افیوژن) هم دچار عفونت های مکرر و طولانی مدت (اوتیت مدیای مزمن) یا تجمع مزمن مایع باشد، پزشک این روش را احتمالا پیشنهاد می کند.

در طی یک عمل جراحی سرپایی به نام میرینگوتومی، جراح سوراخ کوچکی در پرده گوش ایجاد می کند که به او امکان بیرون کشیدن مایعات از گوش میانی را می دهد. برای کمک به تهویه گوش میانی و جلوگیری از تجمع مجدد مایعات، یک لوله ریز (لوله تمپانوستومی) در دهانه کانال گوش قرار می گیرد. برخی از این لوله ها شش ماه تا یک سال در محل خود باقی می مانند و سپس مانند بخیه از سطح جدا می شوند. انواع دیگر این لوله ها برای ماندگاری بیشتر نیز طراحی شده اند که برای برداشتن به جراحی نیاز دارند.

پرده گوش معمولاً پس از خارج شدن لوله مجدداً بسته می شود.

درمان اوتیت مزمن خلط آور

درمان عفونت مزمن، به نام اوتیت مزمن خلط آور، که منجر به ایجاد سوراخ یا پارگی در پرده گوش می شود بسیار دشوار بوده و غالبا با استفاده از آنتی بیوتیک هایی که به صورت قطره تجویز می شوند درمان می شود. پزشک شما ممکن است قبل از تجویز قطره دستورالعمل هایی درباره نحوه مکش مایعات از کانال گوش به شما بدهد.

علائم عفونت گوش میانی

مراقبت

کودکانی که به عفونت های مکرر مبتلا می شوند یا به صورت مداوم در گوش میانی خود مایعات دارند باید از نزدیک مورد مراقبت پزشکی قرار بگیرند. در مورد تعداد و فرآیند این قرارها می توانید با پزشک خود صحبت کنید. در برخی موارد دکتر گوش، حلق و بینی تست های شنوایی و زبانی را به طور منظم تجویز می کند.

آماده شدن برای ملاقات های پزشکی

اولین قدم برای درمان، تعیین زمان مشخص برای ملاقات با پزشک مناسب است. اگر مشکل فرزندتان برای مدت زیاد ادامه داشته باشد یا به درمان پاسخ ندهد، احتمالا باید به یک متخصص در اختلالات گوش، حلق و بینی (ENT) مراجعه کنید.

اگر فرزند شما توانایی پاسخ و صحبت کردن با دکتر را دارد، می توانید پیش از مراجعه با فرزندتان درباره سوالات دکتر و جواب های احتمالی صحبت کنید. به یاد داشته باشید که در هر دو موارد کودک و بزرگسال، مجموعه سوالات کاملا مشابه است.

منبع مطلب : www.darmankade.com

مدیر محترم سایت www.darmankade.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

جواب کاربران در نظرات پایین سایت

مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب