نقش سلولهای ویژه در شبکیه چشم آدمی را بنویسید



نقش سلولهای ویژه در شبکیه چشم آدمی را بنویسید را از سایت هاب گرام دریافت کنید.

شبکیه

شبکیه

شبکیه چشم انسان یک لایه بافت حساس به نور است که سطح داخلی چشم‌ها را می‌پوشاند. تصویر دنیای بیرون از طریق قرنیه و عدسی روی شبکیه به تصویر درمی‌آید، مانند فیلمی‌که داخل یک دوربین عکاسی تصاویر را ضبط می‌کند. عده ای از مردم دنیا در اثر عوامل ارثی یا اکتسابی مانند پیری، ناراحتی‌هایی مثل فشار خون و دیابت و نیز بیماری‌هایی مانند سرطان شبکیه و تباهی لکه زرد از داشتن شبکیه سالم محروم می‌شوند و دیگر نمی‌توانند با محیط پیرامون خود ارتباط دیداری درست برقرار کنند یا حتی به‌طور کلی بینایی خود را از دست می‌دهند.[۱]

کارکرد و ساختار[ویرایش]

شبکیه داخلی‌ترین لایهٔ چشم است و شامل سلول‌های گیرندهٔ نور و نورون‌ها می‌باشد. این لایهٔ بسیار نازک (قطری حدود ۰٫۵ میلی‌متر) ۷۵٪ مساحت کرهٔ چشم را می‌پوشاند.

شبکیه لایهٔ حساس به نور را تشکیل می‌دهد و با تبدیل جریان الکترومغناطیسی نور به پیام عصبی و انتقال آن از طریق عصب بینایی به لب پس‌سری به مغز توانایی دیدن را می‌دهد. سلول‌های گیرندهٔ نور شبکیه ۲ نوع می‌باشند:

هریک از این دو نوع گیرنده برای مقصود خاصی تخصص یافته‌است. میله‌ها برای دید شب ساخته شده‌اند. این یاخته‌ها در نور کم عمل می‌کنند و احساس‌های فاقد رنگ را سبب می‌شوند. مخروط‌ها برای نور روز مناسب‌تر هستند. این یاخته‌ها به نورهای شدید پاسخ می‌دهند و موجب احساس رنگ می‌شوند.

جایی را که عصب بینایی از شبکیه خارج می‌شود نقطه کور می‌گویند. لکه زرد بخش دیگری از شبکیه‌است که در امتداد محور نوری کرهٔ چشم قرار دارد و در دقت و تیزبینی چشم نقش دارد.

در ۶ ژانویه ۲۰۱۳ محققین بریتانیایی موفق به معالجه موش‌های نابینا شدند. آن‌ها این عمل را با تزریق سلول‌های حساس به نور انجام دادند. پیرو آزمایش‌های بیشتر، این پژوهش می‌تواند موجبات بهبود بیمارانی که از رنگدانه‌ای شدن شبکیه چشم رنج می‌برند را حاصل نماید.[۲][۳]

ساختار شبکیه[ویرایش]

بافت شبکیه شامل نورون‌ها و توسط مشیمیه تغذیه رسانی می‌شود است. در شبکیه ۵ لایه نورون سلول‌های عصبی دیده می‌شود. این لایه‌ها از داخل به خارج (به سمت مشیمیه) (در تصویر، از چپ به راست)، به ترتیب عبارت اند از:

نور پس از عبور از عدسی و زجاجیه، از طریق سلول‌های عقده‌ای به شبکیه وارد شده و بعد از پشت سر گذاشتن سایر لایه‌های شبکیه، سرانجام به سلول‌های گیرندهٔ نور می‌رسد. این سلول‌ها جریان نور را به پیام عصبی تبدیل کرده و آن را از طریق سلول‌های افقی به سلول‌های دوقطبی منتقل می‌کنند. به این ترتیب، پیام عصبی از سلول‌های عقده‌ای به عصب بینایی منتقل شده و به مغز می‌رود.

نقطه کور شبکیه[ویرایش]

نقطه کور یا دیسک بینایی در پشت شبکیه قرار دارد و مکانی است که در آن آکسون‌های نورون‌ها در راس عصب بینایی با هم یکی شده و عصب بینایی را ایجاد می‌نمایند. عصب در همین منطقه از شبکیه خارج می‌شود.

لکهٔ زرد شبکیه[ویرایش]

در نزدیکی دیسک بینایی، در مقابل مردمک، منطقه خاصی از شبکیه با قطر ۱٫۵ میلی‌متر وجود دارد که بخش مرکزی لکهٔ زرد(fovea cetralis) نامیده می‌شود. این ناحیه دارای بیشترین دقت بینایی است. بخش مرکزی لکهٔ زرد فرورفتگی کم عمقی است که در مرکز خود فقط دارای سلول‌های مخروطی است و جسم سلولی گانگلیونی در محیط آن قرار دارند. سلول‌های مخروطی در لکهٔ زرد، بلند، باریک و بسیار متراکم می‌باشند. عدم وجود رگ‌های خونی و بیشتر نورون‌های هدایت کننده در این ناحیه باعث می‌شود که نور مستقیماً بر روی سلول‌ها ی مخروطی بتابد. [۴]

منابع[ویرایش]


منبع مطلب : fa.wikipedia.org

مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

سلول‌های گانگلیونی شبکیه

سلول‌های گانگلیونی شبکیه

سلول گانگلیون شبکیه (RGC) یک نوع نورون در نزدیکی سطح داخلی (لایه سلولیگانگلیون) از شبکیه چشم قرار دارد. وظیفهٔ آن دریافت اطلاعات بصری از گیرنده از طریق دو نوع نورون واسط است: سلول‌های دوقطبی و سلول amacrine. سلول amacrine، مخصوصاً سلول‌های با میدان باریک‌تر، بسیار مهم هستند برای ایجاد ارتبا همراه با سلول‌های گانگلیونی و باعث می‌شوند که سلول‌های گانگلیونی کوچک‌ترین نقاط متحرک در دورترین فاصله‌ها را تشخیص دهند.

سلول‌های گانگلیونی شبکیه در مجموع موجب انتقال تصویر-تشکیل شده و اطلاعات غیر بصری از شبکیه چشم، به شکل پتانسیل عمل به مناطق مختلف در تالاموس، هیپوتالاموسو mesencephalonیا مغز میانی می‌شود.

سلول‌های گانگلیونی شبکیه به‌طور قابل توجهی از نظر اندازه و اتصالات و پاسخ به تحریکات بصری متفاوت هستنداما همه آن‌ها یک آکسون دارند که به وسیلهٔ آن اطلاعات را به مغز می‌رسانند. این آکسون تشکیل عصب بیناییبا optic chiasm، مسیر نوری را می‌دهد.

درصد کمی از سلول‌های گانگلیونی شبکیه در بینایی کمک می‌کنند یا برای بینایی نیستند اما همهٔ آن‌ها به نور حساس هستند:آکسون تشکیل مسیر retinohypothalamic به ریتم شبانه‌روزی و رفلکس نوریمردمک و تغییر اندازه مردمک کمک می‌کند.

شش نوع از سلول‌های عصبی شبکیه وجود دارند: سلول‌های دو قطبی، سلولهای گانگلیون، سلول‌های افقی سلول‌هایamacrine و سلول‌های استوانه‌ای و مخروطی.

عملکرد[ویرایش]

حدود ۰٫۷ تا ۱٫۵ میلیون سلول‌های گانگلیونی در شبکیه چشم انسان دارد.[۱] حدود ۴٫۶ میلیون سلول‌های مخروطی و ۹۲ میلیون سلول استوانه‌ای یا ۹۶٫۶ میلیون گیرنده در شبکیه چشم وجود دارد.[۲] به‌طور متوسط هر سلول گانگلیون شبکیه از حدود ۱۰۰ استوانه و مخروط پیام دریافت می‌کند. این اعداد تا حد زیادی در افراد مختلف متفاوت است. در فووه آ (مرکز شبکیه چشم) یک سلول گانگلیون با پنج گیرنده در ارتباط است. در حاشیه شبکیه یک سلول گانگلیون از هزاران بسیاری از گیرنده‌ها اطلاعات را دریافت می‌کند.[نیازمند منبع]

سلول‌های گانگلیونی شبکیه همزمان درحالی که پتانسیل ایجاد می‌کنند، خودشان در حالت پتانسیل استراحت هستند. تحریک سلول‌های گانگلیونی شبکیه منجر به افزایش پتانسیل می‌شوددر حالی که مهار نتایج موجب کاهش پتانسیل ایجاد شده می‌شود.

انواع[ویرایش]

سه گروه از سلول‌های گانگلیونی وجود دارد:

بر اساس پیش‌بینی‌ها حداقل پنج دسته اصلی از سلول‌های گانگلیونی شبکیه وجود دارد:

ریز اندام‌ها[ویرایش]

parasol[ویرایش]

Bistratified[ویرایش]

سلول گانگلیون حساس به نور[ویرایش]

فیزیولوژی[ویرایش]

بیشتر سلول‌های گانگلیونی کامل، قادر به ایجاد پتانسیل‌های عمل در فرکانس بالا هستندبه دلیل عمل خد در Kv3 کانال‌های پتاسیم.[۳][۴][۵]

زیست‌شناسی تکاملی[ویرایش]

در زیر یک خلاصه سریع بیان شده‌است. برای یک منبع مرجع، لطفاً مشورت شود دربارهٔ موضوع «اتصال شبکیه به مغز» ارسکین et al.[۶] و "شبکیه آکسون رشد در Optic Chiasm" توسط Petros TJ et al.[۷] اکثر اطلاعات مشخص شده در زیر از این دو بررسی عالی منشأ گرفته‌اند.

رشد شبکیه: آغاز[ویرایش]

https://fa.wikipedia.org/w/Retinal_ganglion_cell#cite_note-:1-12سلولهای گانگلیونی شبکیه (RGCs) متولد می‌شوند در روز 11 (E11) جنینی و پعد از -natals (PN) تولد در روز صفر (PN0) در موش و بین هفته ۵ و هفته ۱۸ در دوران جنینی در انسان توسعه می‌یابند.[۸] در پستانداران RGCs به‌طور معمول در ابتدا در پشتی مرکزی از قسمت‌هایی از جام نوری که در مرکز چشم قرار دارد شروع به رشد می‌کنند. سپس RC به صورت محیطی رشد می‌کنند و از الگوی خاص پیروی می‌کنند.[۹]

e

رشد درون شبکیه لایهٔ سلول گانگلیون (فیبر نوری)[ویرایش]

G

رشد به و از طریق عصب بینایی[ویرایش]

رشد در optic chiasm[ویرایش]

رشد در مسیر اپتیکی[ویرایش]

میلینی شدن[ویرایش]

در بسیاری از پستانداران، آکسون سلول‌های گانگلیونی شبکیه myelinated نیستند که آن‌ها از طریق شبکیه چشم عبور می‌کنند. با این حال بخش‌هایی از آکسون که فراتر از شبکیه چشم قرار دارد، در حال myelinated شدن است. این الگوی myelination به صورت عملکردی توجیه می‌کند نسبت بالای کدورت میلین—myelinated آکسون عبوری بر روی شبکیه چشم را که باعث جذب برخی از نورهای رسیده به شبکیه می‌شود و موجب کاهش کیفیت دید می‌شود. بعضی بیماری‌های چشم در انسان وجود دارد که در آن این اتفاق رخ می‌دهد. در برخی از مهره داران به عنوان مثال مرغ آکسون سلول‌های گانگلیون myelinated می‌شوند در داخل شبکیه چشم.[۱۰]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع مطلب : fa.wikipedia.org

مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

سلول‌هایی که نور را به چشم می‌رسانند - ایسنا

سلول‌هایی که نور را به چشم می‌رسانند - ایسنا

به گزارش ایسنا و به نقل از ان‌سی‌بی، دانشمندان ژاپنی سعی دارند به بینش‌های جدیدی در مورد اهمیت سلول‌های حساس به نور در شبکیه چشم که اطلاعات بصری را پردازش می‌کنند، دست یابند. آنها عملکرد سلول‌های "ملانوپسین" (melanopsin) را بررسی کردند و نقش مهم آنها را در درک محیط بصری نشان دادند. این پژوهش می‌تواند به درک زیست‌شناسی چشم و نحوه پردازش اطلاعات کمک کند و شاید به درمان‌های موثرتری برای مشکلات مربوط به چشم ختم شود.

شبکیه چشم، لایه‌ای متشکل از سلول‌های متفاوت موسوم به "سلول‌های حساس به نور"(photoreceptors) است که به میزان متفاوتی از نور واکنش نشان می‌دهند. سلول‌هایی که نور زیادی را پردازش می‌کنند، "یاخته‌های مخروطی" (cones) و سلول‌هایی که نور کمتری را پردازش می‌کنند، "یاخته‌های استوانه‌ای"(rods) نام دارند.

پژوهشگران تاکنون باور داشتند هنگامی که نور به شبکیه برخورد می‌کند، فقط یاخته‌های مخروطی و استوانه‌ای نسبت به آن واکنش نشان می‌دهند اما اکتشافات جدید نشان می‌دهند که یک نوع دیگر از سلول‌ها موسوم به "سلول‌های حساس به نور گانگلیون شبکیه"(ipRGCs) نیز در این فرآیند دخیل هستند.

سلول‌های ipRGCs برخلاف یاخته‌های مخروطی و استوانه‌ای، ملانوپسین را نیز در بر دارند که نسبت به نور حساس است. اگرچه ثابت شده که سلول‌های ipRGCs در سازگاری ساعت درونی مغز با نور نقش دارند، اهمیت آنها در تشخیص میزان نور تا به امروز به خوبی درک نشده بود.

"کاتسونوری اوکاجیما"(Katsunori Okajima)، استاد "دانشگاه ملی یوکوهاما"(Yokohama National University) در ژاپن و از نویسندگان این پژوهش گفت: نقش سلول‌های ملانوپسین شبکیه و نحوه عملکرد آنها در دریافت روشنایی نور، تاکنون نامشخص بوده است.  

ما در این پژوهش دریافتیم که ملانوپسین، نقش مهمی در توانایی انسان برای خوب دیدن محیط اطراف دارد. این یافته‌ها می‌توانند سیستم معمول شناسایی نور را که تاکنون بر دو متغیر تکیه داشته است، دوباره تعریف کنند و نشان دهند که دریافت نور، به یک متغیر سوم یعنی سلول‌های ملانوپسین نیز وابسته است.

پژوهشگران در این پروژه نشان دادند که چگونه یاخته‌های مخروطی و استوانه‌ای برای دریافت نور ادغام می‌شوند. آنها برای ارزیابی بهتر نقش ملانوپسین در تشخیص نور، سیگنال‌های آن را از یاخته‌های مخروطی و استوانه‌ای تفکیک کردند. این تفکیک توانست امکان بررسی دقیق‌تر سیگنال ملانوپسین را فراهم کند.  محرک‌های بصری نیز برای تحریک ماده شیمیایی حساس به نور، به طور خاص طراحی شدند.

پژوهشگران برای بررسی قطر مردمک چشم شرکت‌کنندگان، از یک نرم‌افزار ردیابی استفاده کردند تا به این شکل، رابطه میان دریافت نور و شدت تحریک بصری را روی شبکیه نشان دهند.

پژوهشگران در این پروژه نشان دادند که سطوح متفاوت روشنایی در تصویر دریافت شده، مجموعه‌ای از واکنش سلول‌های ملانوپسین و واکنش یاخته‌های مخروطی است. این نتایج نشان می‌دهند که سهم ملانوپسین در دریافت روشنایی، یک سهم جزئی نیست، بلکه این سلول‌ها، نقش مهمی در این فرآیند بر عهده دارند.

این پژوهش، در مجله "Scientific Reports" به چاپ رسید.

انتهای پیام

منبع مطلب : www.isna.ir

مدیر محترم سایت www.isna.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

دانلود برنامه مخصوص اندروید
دانلود برنامه مخصوص اندروید

جواب کاربران در نظرات پایین سایت

مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب